güzel sözler duymak, iltifatlar her zaman insana kendini iyi hissettirir. kolayca kanar, inanırsınız..sırf bu lafların büyüsüne kapılıp gittiğim, asıl duygunun ne olduğunu bile bilmeden ilişkiye atıldığım çok olmuştur ilk gençlik yıllarımda. insan sanıyor ki ne kadar güzel olduğunu bilmek, karşındakine bildirmiş olmak koca bir ilişki için yeterli...eylemler ne olursa olsun, sözlerdir önemli olan, bir iki aşk sözüne kanmaya hazır olmayanımız yoktur... oysa biraz izlesek eylemlerden uzak sözlerin ömrünün kısa olduğunu görmek içten bile değildir..dedim ya sarhoşluk hali, güzel yüz, güzel vücut, güzel saçlar, güzel kıyafetler yeter sanarız, ama kahretsin ki yetmez...bir gün sözsüz bir aşk yaşadığımızda anlarız durumu...o geç kalmasın diye kendi geç kalan, o üşümesin diye iki saat erken kalkıp onun işini halleden, o açken yemek yemeyen, o daha iyi eğitim alsın diye sıkılsa bile seminere giden, sırf o istedi diye sabah 5 te kalpıp treekinge giden, son anda plan değişse bile alternatif planlar bulup organize eden birine rastlayınca anlarız...ağzından duymadığımız tüm sevgi sözlerini, ellerinden gözlerinden ayaklarından sırtından dökülürken görürüz...ve anlarız...umarım görürüz ve anlarız...cünkü sözlerden daha zor, daha kıymetlidir eylemler...o yüzdendir ki söz ucar yazı kalır daima, yazıdır eyleme döken, emek veren....