ÖLÜMSÜZLÜK

ATLAS DERGİSİ
HAZİRAN 2008
MUSTAFA CEMAL
Yaşam kendisiyle çelişir çünkü ölümlüdür. Ölümlülüğün karşıtı ölümsüzlük ise, o zaman yaşam da ölümsüz olmalıydı. Ölüm bozulumsa der Epikür, bizimle ilgili olamaz, çünkü o zaman biz çoktan göçmüş oluruz. Ölüm bir ceset için kötü olamayacağına göre, kaygılanmanın da gereği yoktur. Evet ama yaşam yalnızca ölüm değil ölümsüzlüğe de karşıdır. Yaşlanarak,yaşlanmaya tanıklık ederek anlarız ölümün yalnızca bize dışsal olmayıp içimizde bulunduğunu. Aslında daha kapsayıcı bir yasanın canlıda kendini göstermesidir yaşlanma: Her şey yıpranır, aşınır,eskir,dağılır,ayrışır,parçalanır,bireyleşir,atomlaşır.
......................
Ölüm yaşamın sınırıdır ve bu sınır "bir ben var benden içre"deyişi gibi yaşamın içkin öğesidir. Baştaki dengeden uzakta kalarak kendi çabamızla kesintisizce korumak zorunda olduğumuz yeni bir denge yaratırız. Yerçekimine karşı ayakta dikilmek veya bisiklete binmek gibi. Yaşlanmaksızın yaşamak olanaksızdır, ama nasıl çöpümüzü topluyorsak, organizma da öncelikle hücrelerini onarabildiği ve yenileyebildiği ölçüde yaşar.
...............