4 Haziran 2008 Çarşamba

GÜNDÜZ DÜŞLERİ

Kaderimden mi kaçıyordum, kaçtığım kaderim miydi? Kaçabilirsem mi kaderim olacaktı..? Kaçmaya çalıştıkca içine düştüğüm bir durumdayım, sanki ne yaparsam yapayım gidemiyorum. Bazen ikna oluyorum kalmaya, daha doğrusu güçsüz hissediyorum kendimi, ama ara ara hep kaçma isteğim oluyor yine... Bu kader meselesi bazen alıkoyuyor beni, çok sıkıca bağlıymışım gibi zorlanıyorum çünkü kaçışlarımda, ama hep gitme isteğim, bitirip yenileme isteğim var. Sanki ne yaparsam aklım diğerinde kalacak gibi...Sanki yapmadığım şeyler,tanışmadığım kişiler, görmediğim yerler kalacak aklımda..Köklerimden bağımsız gitmek, ama geri de gelebilmek istiyorum. Düşünüyorum çok uzun zamandır; nasılsa kaderim beni buluyor mu? yoksa küreklere asılmalı mı? kaptan ben miyim, sadece bir tayfa mıyım? kaptanla tayfanın sınırları nerelerde ayrılıyordu? nereye kadar gitmeli nerede durmalıyım?

1 yorum:

yizago dedi ki...

Nereye kaçarsan kaç..yanında götürdüğün hep sen olduğun sürece nereye kadar, ne kadar kaçabilirsin ki? Sana yeni bir "sen"mi lazım yoksa?