EKIM

Orta birinci sınıftaydım, ablam da orta iki...Çemberlitaş Kız Lisesi....Her sabah amcam,ben, ablam duraktaki minibüs sırasına, ordan minibüse ve Bayezıta uzanan eğlenceli,amcam sayesinde maceralı yolculuklar yapardık...Amcam erkenden kalkar işyerini o açardı...Çok enerjik, çok eğlenciliydi...Her gün minibüste mutlaka bir mizansel yaratırdı bize, para uzatırken, itişip kakışırken,güzel kızlar gördüğünde...Bir keresinde mektup yazıp vermisti...Kimbilir ne yazmıştı, bir daha o kızı görmedik :) Minibüsten indikten sonra okuldan önce amcamla işyerine gider, orada kahvaltımızı yapardık. Her gün aynı poğacacı amcadan sıcacık,lezzetli,ablamın çok sevdiği poğacaları alır, işyerinde çayla birlikte yerdik...Amcam ablama ve bana ikişer poğaca alır, birer bardak çay söyler, atölye kısmında çalışmaya koyulurdu. Ablamla ben büro kısmına geçer, keyifle kahvaltı ederdik. Ancak amcamın bilmediği gizli bir anlaşmamız vardı ablamla aramızda...Ben her gün bir poğacamı ablama verirdim, o da çayının yarısını bana....Bana poğaca fazla gelirdi çay yetmezdi, ablama da poğacalar yetmezdi:) Biraz toplucaydı da kendisi... Amcam hiç bilmedi bunu, bir çay daha yada bir poğaca daha istemeye çekinirdik, kendi aramızda böylece çözmüştük sorunu...